Nasıl bir iş yerinde çalışmak istersiniz?

Facebook u kuran ve 15 milyar dolar piyasa değerine ulaşmasını sağlayan Mark Zuckerberg in
sadece hayel ettiği bir fikir vardı.Birde dizüstü bilgisayarı.Bundan iki yüz sene önce servet yaratmak için
torak sahibi olamak gerekiyordu.Kapitalist sistemde iste servet yaratmak için sermaye lazımdı.
Peki sizce ne değişti de elinde ne toprağı nede sermayesi olmayan bu iki genç bu kadar büyük
servet yaratabildi.okuduğum ize üretimin, îrmaye ve iş apıldığı ve her ratılan değerden ını aldığı şti. Sermaye, en colan üretim elinde lan yaratılan aslan payını Marksist iktisat bölüşümdeki bu ğin ancak sınıf siyle çözüleceğini *du. Peki, artık )lmadan da servet iyorsa sizce eni bir üretim oluşuyor? Evet, imi değişiyor ve irlikte her şey En önemlisi kilerimiz Artık çalışma eskisi gibi değil, m, artık yeni bir aşadığımızı Düş Toplumu) jöre 19. Yüzyılın ~y Forddu. Sanayi simgeliyordu. 20.
Yüzyılın idolü Bili Gates ise Bilgi Toplumunun simgesiydi. 21. Yüzyılın idolü ise şu sıralar belki bir üçüncü dünya ülkesinde ilkokul öğrencisi. Muhtemelen derslerinde başarılı olmadığı için annesi onun adına üzülüyor. Biliyorsunuz, Virgin şirketlerinin kurucusu Richard Branson, disleksi hastalığı nedeniyle başarısız olunca, on altı yaşında liseyi terk edip hayata atılıyor. Hiçbir resmi eğitim almıyor. Ama aklında bir tek düşünce var: Fikirleriyle dünyayı
değiştirebileceğine inanıyor. R.Bransonun bugün yıllık toplam ciroları yirmi milyar doları aşan, çoğu küçük üç yüz elli markası var. Time dergisi, 2007 yılında onu dünyayı değiştiren en etkili yüz kişiden birisi olarak gösterdi. İngilterede çoğu işveren, ilk işe başladığında R. Bransonu, maceraperest, hayatı kaymış diye küçümsedi. Peki, bugün bir iş sahibi olsanız ve R. Branson gibi birisi size çalışmak için başvursa onu işe alır mısınız? Yoksa bizim ucuk
- kaçıklarla işimiz olmaz mı dersiniz? Bugün mevcut anlayışla birçok şirket bu tarz yaratıcı ruhların başvurularını geri çeviriyor. Daha da kötüsü bu tarz yaratıcı insanlar saygın birçok şirkete zaten hiç başvurmuyorlar. Reddedileceklerini bildikleri ve bu şirketleri sıkıcı buldukları için. Oysa geçen yazımda da anlatmaya çalıştığım gibi yaratıcılık bugünkü ekonominin tek itici gücü. İçinde yaşadığımız bu değişim çağı, hepimizden yepyeni bakış açıları ve yaklaşımlar talep ediyor. Bugün kullana geldiğimiz usul, yöntem ve süreçlerin artık işe yaramadığı bir dönemdeyiz. Rakipleri geçmek için paranın alabileceği en iyi teknolojilere ve organizasyonel çözümlere sahip olmak artık yeterli değil. Rakipler de zaten bunlara sahip.